Bir kırlangıç hikayesidir benim kisi,
hasret adlı uçurumlara kurulmuş yuvam...
Desem ki uçup yarin diyarına konsam,
ıslaktır, güçsüzdür kanatlarım uçamam...
Ezgi'den bir rüzgar eser üstüme 
hayalleri yorgan edip çekmişim göğsüme
zillemişim gözlerim yorgundur ufka bakmaktan,
ahh bir pervaz edip ayrılsam hasret adlı kayadan ...
Bahar gelirde tane tane düşer ya toprağa cemre,
işlemişsin sen , ruhuma usuma muhale,
yine yelkenleri rüzgarınla doldurup açılıyorum kutlu hayallere...
Ey cismi nur, ruhu peri ,
benim volkanlar içinde yürüyen dertler semenderi
ve derken göklerden rahmet damıtan kanatlarıma bahşeder kudreti,
beş gün sayarım artık vuslatların fethine dikildi tuğlar başlar fetihlerin seferi...
Kırlangıç , sende bir haller var ,
ümitsiz gözlerinde beliriyor şahince bir nazar,
bugün sondur başka kalmadı pazar,
geliyorum ey sevgili , vuslata beş gün var !
(Manas Aşkın DEMİRKOL)

Maral nazar etme çeçmime har alır gönlün,
benim gibi dünlerde heder olur bugünün!
Ne bulda ataşlara sarılmakla pervane?
Hoş göstermişler cihana aşkın kötü olan ünün,
***
(MAD)

Bir efsun hükmüdür sende ki İstanbul,
soluk mavi denizinde güneşin göz kamaştırır,
alımlı etirli hatunların günah bulaştırır,
kaç şen kahkaha sonradan açıyla yüz kırırştırır
tezatları cem edersin Ruhunda İstanbul!
Kaç premature aşk boğazında gömülmüş?
Nice hayaller hezimet çekicinde dövülmüş,
sensin Şair satırlarında övülmüş
kirli yüzün papaz büyüleriyle örtülmüş İstanbul!
(MAD)

Bir efsun hükmüdür sende ki İstanbul,
soluk mavi denizinde güneşin göz kamaştırır,
alımlı etirli hatunların günah bulaştırır,
kaç şen kahkaha sonradan açıyla yüz kırırştırır
tezatları cem edersin Ruhunda İstanbul!
Kaç premature aşk boğazında gömülmüş?
Nice hayaller hezimet çekicinde dövülmüş,
sensin Şair satırlarında övülmüş
kirli yüzün papaz büyüleriyle örtülmüş İstanbul!
(MAD)

Uğruna pervane olup yandıklarımız şam(mum) olsa dert değil,
sokak lambalarının alevlerinde kül olmuşuz arkadaş!
(MAD)

Dem, deme , cuş eder derya, dide'mden,
fakru fukarayam failem firaku figandan,
can'ım can çekişir , celladım celallı cemalinden,
söz süzebilmezler , söz eder sözüm üstünden!
Kemalı kıt, kelamı kurak kısmet kısar ehli kalemden.
Hayranık , hayretlik hissettik diyenlerin haleti hayınlık!
Yavan yor'uldu yolda yoruldu yiğitlik,
gül gede , yaman yerde dağıldı heyhat karanlık!
Cehl ilen , cümle cem edersen ilme olursun cüda!
Cemiyete cahil ile dahil olursan hele, sürçer nazardan yerin çıkamazsın daha!
(MAD)

Canım can çekişir can evimde didem'den dökülür dermansız halım!
güman ettim . günüm onla ağdır dedim dünyamı kara eyledi zalım!
beyhuda esenbir külektir od almaz gayrı kül oldu har'ım
suya verdim hayal-ü emeğimi oldu bana ızdırap kar!ım
vecdinde değilim gayrı; dünün , bugünün arzı yok bana zamanın
insaftan nasılda bihaber oldun kıymadın bana gözlerine bakımlık ama'nın
bir kırık yaz bestesiydi sen döktün neki var üstüme hazanın!
en itisi saplandı gönlüme bir mayıs akşamında kaderde kaza'nın!
beymuradım gayrı, nim kaldı tebessümler dudağımda
ölürüm sensiz deyişin yankılanıyor hala gönül dağımda
nice bir tufandı Ya Rabb dağılmaz saplı kaldı ufkumda
bir hüzündür yadda kalan yalan sözündür yürekte hala yanan közündür
namertlik gögsünde gülüşünde saklı kalmış özündür,
isyanlar belalar düğümleniyor soluksuz nutkumda!
***
Izdırabıma yarım kalmış heceme gün açmaz geceme adanmıştır 
( Manas Aşkın DEMİRKOL.)